in the Rione Trevi - Rome's Municipality

Fri, 28 Mar 2008 07:45:06 +0100

La mostra “Nostoi. Capolavori ritrovati” che, dopo il successo avuto al Palazzo del Quirinale, si trasferisce dal 30 marzo a Palazzo Fontana di Trevi a Roma.

L’esposizione presenta i capolavori d’archeologia rientrati nel nostro Paese a seguito degli accordi raggiunti dal Ministero per i Beni e le Attività Culturali con importanti musei americani e collezionisti d’arte internazionali.

Wed, 05 Mar 2008 22:30:00 +0100

Fontana dei Dioscuri

Wed, 05 Mar 2008 22:10:00 +0100

Fontana dei Dioscuri

Piazza del Quirinale (Photo and map)

Questa fontana fu montata per fasi successive, assemblando elementi diversi e di varie epoche, eppure l’insieme raggiunge un maestoso effetto di armonia e di fascino. La Fontana al centro della piazza fu voluta da Papa Sisto V come fondale scenografico del palazzo del Quirinale, nel momento in cui scelse il Colle più alto come propria residenza estiva per godervi l’aria purissima per cui era famoso. Opera di Domenico Fontana del 1589, rappresenta i Dioscuri, due gigantesche statue di Castore e Polluce, eroi del mito e semidei, che trattengono per le briglie i loro cavalli. Tale è la sua forza evocativa che il popolo ha sempre chiamata quella piazza “di Monte Cavallo” e non del Quirinale. I due cavalli si impennano scalpitanti e questa scena raggiunge infatti una tale potenza e movimento da catturare lo guardo. I due Colossi con i loro cavalli furono rivolti allineati verso porta Pia, ma da sempre si trovavano in quel luogo, riemersi dagli scavi delle vicine terme di Costantino. Nel 1786 Papa Pio VI aggiunse l’obelisco proveniente da Campo Marzio, che dona a tutto l’insieme un equilibrio neoclassico, assimilando questo spazio pubblico alle grandi piazze romane tutte dotate di un monolite egizio al centro. Quindi incaricò l’architetto Antinori di posizionare meglio le statue che furono ruotate a ventaglio, una verso destra e una verso sinistra rispetto a chi esce dal Palazzo ed è diretto verso il centro della città. L’ultimo tocco, aggiunto nel 1818 da Raffaele Stern su volere di Papa Pio VII, la grande conca di granito scuro proveniente da Campo Vaccino, a sostituire la precedente andata perduta, funge quasi da abbeveratoio per i cavalli e rievoca la grandezza e la potenza dell’antica Roma.

Mappa - Χάρτης

Mon, 11 Feb 2008 16:10:00 +0100

Передвигайтесь при помощи клавиш со стрелками, а также при помощи zoom. Для более подробной информации следует щелкнуть на изображение интерактивной карты.

Κινηθείτε χρησιμοποιώντας τα βέλη διευθύνσεως και τον μεγενθυντικό φακό. Πατήστε τον χάρτη για περισσότερες πληροφορίες.

Storia

Mon, 11 Feb 2008 16:00:45 +0100

Êáëþò Þëèáôå óôçí óõíïéêßá ÔñÝâé

(Rione Trevi)

Ï áñéèìüò ôñßá åßíáé ðïëý áãáðçôüò óôçí óõíïéêßá ìáò. Ï óõãêåêñéìÝíïò áñéèìüò åìðëÝêåôáé åíåñãÜ óôçí åðùíõìßá ôçò óõíïéêßáò. Ôñåßò Þôáí ïé ïäïß ðïõ óõíáíôéüíôïõóáí óôçí ðëáôåßáò ôùí Êñïôóßöåñé (piazza dei Crociferi), ôçí åðï÷Þ ðïõ äåí õðÞñ÷å áêüìá ç äéÜóçìç ÖïíôÜíá Íôé ÔñÝâé (fontana di Trevi), êáé õðÞñ÷å ðïëý ðéï äéáèÝóéìïò ÷þñïò. Ôñßá ôá óôüìáôá ôçò ðçãÞò ¶êïõá ÂÝñôæéíå (Acqua Vergine). ÔÝëïò, ôñßá ôá ìá÷áßñéá, ëåõêÜ üðëá, ðïõ ðáñïõóéÜæïíôáé óôï ïéêüóçìï.

Ç óõíïéêßá áðïôåëåßôáé áðü äýï ìÝñç, ôçí ðéü ÷áìçëÞ ðåñéï÷Þ, ðïõ âñßóêåôáé êïíôÜ óôçí Âßá Íôåë Êüñóï (Via del Corso), êáé ìßá ðïõ âñßóêåôáé ðéü øçëÜ óôïí ëüöï ôïõ ÊïõéñéíÜëå (colle di Quirinale). Ç ðéü ÷áìçëÞ ðåñéï÷Þ Þôáí áñêåôÜ ðõêíïêáôïéêçìÝíç, áðï ôçí áñ÷áßá åðï÷Þ, åíþ ôï ðéü øçëü ìÝñïò ôçò óõíïéêßáò Üñ÷éóå íá áíáðôýóóåôáé óôá ìéóÜ ôïõ 16ïõ áéþíá ÷Üñéò óôÞí äéÜíïéîç ôçò Âßá Öåëßôóå (Via Felice) ðïõ ðåñéëÜìâáíå ôéò óçìåñéíÝò Âßá Óéóôßíá (Via Sistina) Âßá íôÝëëå ÊïõÜôñï ÖïíôÜíå (Via delle Quattro Fontane) êáé Âßá Áãêïóôßíï ÍôåðñÝôéò(Via Agostino Depretis), êáé åðåßóçò ÷Üñéò ôïõ õäñáãùãåßïõ Öåëßôóå (Acquedotto Felice) ðïõ Ýöåñíå ðüóéìï íåñü, ôï ïðïßï öáßíåôáé óÞìåñá óôçí ðçãÞ ôçò ðëáôåßáò ôçò ÓÜíôá ÓïõæÜíá (Largo di Santa Sussana).

Áðü ôéò áñ÷åò ôïõ 12ïõ áéþíá, ç óõíïéêßá áñ÷ßæåé íá ãßíåôáé üëï êáé ðéü ìéêñÞ Ýùò ôïõ óçìåßïõ ðïõ ôçí ãíùñßæïõìå óÞìåñá. Ç óçìåñéíÞ óõíïéêßá ÓáëïõóôéÜíá (Rione Sallustiano) åßíáé ìïíÜ÷á Ýíá ìÝñïò ôçò áñ÷áßáò óõíïéêßáò ðïõ ãéá áéþíåò Þôáí ìéá ôåñÜóôéá Ýêôáóç ãÞò ç ïðïßá Ýöôáíå Ýùò êáé ôçí Ðüñôá ÓáëÜñéá (Porta Salaria). ¼ðùò ðáñïõóéÜæåôáé óÞìåñá, ç ðåñéÞãçóç ôçò óõíïéêßáò ôïõ ÔñÝâé äéáñêåß ðåñßðïõ ìßá þñá ìå ôá ðüäéá. Ç áôìüóöáéñá ðïõ ðáñïõóéÜæåé óÞìåñá ç óõíïéêßá åßíáé áñêåôÜ äéáöïñåôéêÞ êáôåâáßíùíôáò áðü ôçí øçëüôåñç ðåñéï÷Þ ôïõ ëüöïõ ôïõ ÊïõéñéíÜëå (Quirinale), ôçí Âßá ÂÝíôé ÓåôôÝìðñå (via XX Settembre), êáé ËÜñãêï ÓÜíôá ÓïõæÜíá (Largo Santa Susanna) ðñüò ôçí ÐéÜôóá Ìðáñìðåñßíé(Piazza Barberini) êáé áêüìá ðéü êÜôù óôçí Âßá ÍôÝë Ôñéôôüíå (via del Tritone). Êáôåâáßíùíôáò áðü ôïí êáôåîï÷Þò ëïöï ôçò ðåñéï÷Þò, Ýäñá ôïõ áíþôáôïõ áíôéðñüóùðïõ ôïõ éôáëéêïý êñÜôïõò, êáé ðåñðáôþíôáò ìåôáîý äñüìùí ðïõ óþèçêáí áðü ôçí ïéêïäïìéêÞ áíáêáßíçóç ôïõ ôÝëïõò ôïõ 18ïõ áéþíá, âñéóêüìáóôáé ìðñïóôÜ óôçí áðßóôåõôç ìáãåßáí áõôïý ôïõ ìðáñüê óáëïíéïý ôçò ðëáôåßáò ÔñÝâé (Piazza di Trevi) êáé ôçò êáôáðëçêôéêÞò ôçò ÖïíôÜíáò

ÌÝóá áðü áõôü ôï site äåí ìðïñåßôå íá öáíôáóôÞôå ðüóá ðñÜãìáôá ìðïñåßôå íá áíáêáëýøåôå ãéÜ ôçí óõíïéêßá ÔñÝâé (rione Trevi). Ãéá ìéÜ êáëýôåñç ðåñéÞãçóç óôçí óõíïéêßá, áêïëïõèÞóôå ôéò ïäçãßåò ðïõ óáò ðñïóöÝñïõìå ìÝóù ôïõ ÷Üñôç, ç áëëéþò îåöõëëßóôå ôéò åéêïíïãñáöçìÝíåò óåëßäåò ðïõ Ý÷ïõìå óõëëÝîåé ãéá ôéò äéÜöïñåò åíäéáöÝñïõóåò ôïðïèåóßåò ðïõ èá âñåßôå óôçí éóôïóåëßäá: åðßóêåøç.

Ãéá ìéá ãñÞãïñç åðßóêåøç óôçí óõíïéêßá Trevi, áðü ôïí êåíôñéêü óéäçñïäñïìéêü óôáèìü ôïõ ÔÝñìéíé (Stazione Termini), ðáßñíåôå ôï ìåôñü êáé óå ìüëéò 3 ëåðôÜ êáôåâáßíåôå óôçí óôáóç Ìðáñìðåñßíé, ÖïíôÜíá íôé ÔñÝâé (Barberini - Fontana di Trevi), üðïõ ìðïñåßôå íá èáõìÜóåôå ôçí ðåñßöçìç ÖïíôÜíá ìå ôïõò Ôñßôùíåò (Fontana del Tritone), ðïõ âñßóêåôáé óôç ìÝóç ôçò ðéü üìïñöçò ðëáôåßáò ôçò óõíïéêßáò ìáò (áëëÜ.... êáé ïëüêëçñçò ôçò Ñþìçò).

ÓõããñáöÝáò: R B a d i a l i

ÌåôÜöñáóç: ÃéÜííçò Íéêïëáêáêéò

Το ανά

Mon, 11 Feb 2008 16:00:00 +0100

Το ανάκτορο του Quirinale

Η κατασκευή του ανακτόρου άρχισε το 1574 και τελείωσε το 1730, οπότε και πήρε την σημερινή του μορφή. Στο δεύτερο μισό του 16^ου αιώνα ο πάπας Γρηγόριος 13^ος (Gregorio XIII, Boncompagni), δέχτηκε σαν δώρο από τον φίλο του Ippolito d'Este έναν αμπελώνα που κατείχε στην περιοχή του Quirinale. Η συγκεκριμένη περιοχή ήταν γνωστή για το δροσερό της κλίμα και ο Γρηγόριος 13^ος, προκειμένου να γλυτώσει από το πνιγηρό θερινό κλίμα της ζώνης του Βατικάνου, αποφάσισε να οικοδομήσει εκεί τα θερινά παπικά ανάκτορα,. Ο πρώτος πυρήνας του παλατιού κατασκευάστηκε από τον αρχιτέκτονα Ottaviano Mascherino, που ήταν επίσης ο ιδεατής και δημιουργός της κυλινδρικής σκάλας με τις δίδυμες στήλες. Ο πάπας Σίστος 5^ος (Sisto V), διάδοχος του Γρηγορίου 13^ου, διεύρυνε το αρχικό σχέδιο του Quirinale αναθέτοντας την επίβλεψη των εργασιών στον Domenico Fontana. Ο Φοντάνα ασχολήθηκε τόσο με το σχέδιο του κτηρίου όσο και με τον εξωραϊσμό του κήπου, διακοσμώντας τον με συντριβάνια και με τα αγάλματα των Διόσκουρων, στα οποία προστέθηκε και ένας αιγυπτιακός οβελίσκος, γύρω στα μισά του 1700. Ο διάδοχος του, Carlo Maderno, ασχολήθηκε κι αυτός με τον αρχιτεκτονικό εξωραισμό του κήπου και της καθ’εαυτού εξοχικής κατοικίας του ποντίφηκα, καθώς ήταν o κυρίως ιδεατήςτων πλευρικών διακοσμήσεων, του προαυλίου και μίας εκκλησίας, της διάσημης “cappella dell'Annunziata”, η οποία διακοσμήθηκε με την τεχνική του affresco από τον Guido Reni. O πάπας Ουρμπάνο 8^ος (Urbano VIII, Barberini) θέλησε να μεταμορφώσει το παλάτι σε φρούριο υψώνοντας ισχυρά τείχη, ενώ ο ιδιέταιρα εκτιμητός καλλιτέχνη Bernini, σχεδίασε την "Loggia delle Benedizioni" πάνω από την είσοδο του Carlo Maderno. Το παλάτι διευρύνθηκε και εξωραϊστηκε απώτερα, σύμφωνα με την επιθυμία των διαφόρων παπών που ακολούθησαν, αλλά την οριστική του μορφή την πήρε στα 1700. Ο πάπας Ιννοκέντιος 13^ος (Innocenzo ΧΙΙΙ) ανέθεσε στον Alessandro Specchi την επίβλεψη των εργασιών του ιππικού περιπτέρου του παλατιού (“le scuderie”) και αργότερα, ο πάπας Κλεμέντε 12^ος (Clemente XII, Corsini) ανέθεσε στον Ferdinando Fuga την επίβλεψη του “Palazzo della Consulta“.Το παλάτι έγινε επίσημη κατοικία των παπών στα 1592.

Στα 1808 το ανάκτορο έγινε στόχος επιθέσεως από τον γαλλικό στρατό και από φανατικούς ρωμαίους φιλο-μοναρχικούς, με απώτερο σκοπό την σύλληψη του πάπα Πίου 7^ου (Pio VII ). Η επιχείρηση στέφτηκε με απόλυτη επιτυχία εξ’αιτίας της ελλειπής αντίστασης που αντιτάχτηκε από την παπική φρουρά. Το ανάκτορο μετατράπηκε σε αυτοκρατορική κατοικία, ενώ ο πάπας στάλθηκε σε εξορία από τους απολυταρχικούς. Οι αιματηρές συμπλοκές του 1846 ανάγκασαν τον πάπα Πίο 9^ο (Pio ΙΧ) να δραπετεύσει ξανά από το ανάκτορο, το οποίο και εγκατέλειψε οριστικά, κατά την επιστροφή του στην πρωτέυουσα, για τα πιό ασφαλή ανάκτορα του Βατικανού.

Απο τις 8 νοεμβρίου 1870 , τα ανάκτορα περνάνε στην κατοχή της βασιλικής οικογένειας οι οποίοι, αρχίζοντας απο τον Vittorio Emanuele ΙΙ, θα ασχοληθούν με την αναστύλωση και επιδιόρθωση του. Οι πανέμορφοι κήποι του, που αποτελούν και το κόσμημα της έπαυλης, παραμένουν ανοιχτοί για το κοινό κάθε χρόνο το απόγευμα της 2 Ιουνίου, γιορτή της επετείου της Δημοκρατίας. Από το 1947 έως σήμερα αποτελεί την επίσημη κατοικία του Προέδρου της Δημοκρατίας, με πρώτο του ένοικο τον Luigi Einaudi, πρόεδρο της Ιταλικής δημοκρατίας απο το 1948.

Santi Vincenzo ed Anastasio

Mon, 11 Feb 2008 16:00:00 +0100

Santi Vincenzo ed Anastasio

Piazza di Trevi

I due martiri sono di origine straniera. Anastasio, persiano, morì in Assiria nel 628 e la sua testa fu portata a Roma. Vincenzo invece è un martire spagnolo.

La chiesa attuale è stata terminata nel 1650, da Martino Longhi, ma vanta origini più antiche che risalgono al XIV secolo, quando c'era una piccola chiesa dedicata a Sant'Anastasio del Trivio. La chiesa venne poi ricostruita ed ingrandita per volere del cardinale Mazzarino che sul timpano fece porre il suo stemma ed anche il busto di una sua nipote, richiesta singolare che rende comunque la chiesa unica in quanto è l' unica chiesa ad essere stata abbellita con il busto di una laica. La nipote del cardinale pare che fosse Ortensia Mancini , una delle donne più belle quanto sfortunate dei suoi tempi, alla quale si attribuiscono dopo il matrimonio con un nobiluomo francese una serie di scappatelle amorose. Secondo altri invece il busto rappresenta sua sorella Maria, amante del Re Sole, in seguito sposa di uno dei membri della famiglia Colonna. L'interno della chiesa è piuttosto spoglio, ma la chiesa è famosa per altri motivi, in quanto al suo interno sono conservati i precordi (organi interni del torace) che venivano tolti ai papi prima dell'imbalsamazione.

Il primo ad inaugurare questo uso fu Sisto V e così di seguito fino a Leone XIII ( 1590-1903), l' usanza venne abolita da Pio X.

Fontana Barberini

Mon, 11 Feb 2008 16:00:00 +0100

La Fontana del Tritone

Piazza Barberini

La fontana del Tritone si trova nel centro di Piazza Barberini. Fu costruita dal Bernini tra il 1642 ed il 1643, mentre contemporaneamente stavano terminando i lavori per il Palazzo Barberini. Questa è la prima fontana che il Bernini realizza per adornare uno spazio pubblico. Al centro della vasca quattro delfini le cui code si volgono verso l'alto per sorreggere una conchiglia aperta sulla quale un tritone suona una chiocciola dalla quale ricade uno zampillo d'acqua. Sulla conchiglia si può notare lo stemma dei Barberini, con le tre api, a sua volta sormontato dall'emblema papale di Urbano VIII Barberini.

Fino al XVIII secolo la piazza ospitò un macabro spettacolo: cadaveri di sconosciuti venivano esposti davanti alla fontana ed un banditore invitava la popolazione ad avvicinarsi e riconoscerli. Nel XVIII secolo questo triste spettacolo ebbe fine perchè l'incarico del riconoscimento dei cadaveri fu affidato alla "Compagnia della Buona Morte" .

Fontana di Trevi

Mon, 11 Feb 2008 16:00:00 +0100

La Fontana di Trevi

in Piazza di Trevi (vedi foto e mappa)

Fu Papa Clemente XII Corsini all'indomani della sua elezione a bandire un concorso per la realizzazione di una fontana monumentale che avrebbe dovuto appoggiarsi al palazzo dei duchi di Poli, rifatto solo qualche anno prima. Al primo concorso ne seguì un secondo e fu allora che il Papa scelse il progetto di Nicola Salvi ed il 2 ottobre 1732 si diede il via ai lavori. La fontana fu terminata però dal Pannini in quanto Nicola Salvi morì prima di riuscire a vederla completata. Fu inaugurata nel 1762. La parte architettonica costituita dal nicchione centrale da cui emerge la statua di Nettuno trascinato sul suo cocchio da due cavalli marini, rappresentazione allegorica del regno dell'oceano, fu realizzata da Pietro Bracci. Le quattro statue della balaustra rappresentano le quattro stagioni oppure secondo altri gli effetti dell'acqua sulla fecondità della terra.

Le due nicchie a sinistra e destra ospitano rispettivamente le statue dell'Abbondanza e della Salubrità ed ancora a sinistra in alto un rilievo rappresentante Agrippa che approva il progetto dell'acquedotto e a destra la Vergine che indica ai soldati la sorgente d'acqua.

Inaugurata nel 1762, la fontana rappresenta ancora oggi uno dei simboli della vita eterna.

La fontana originaria però non si affacciava qui, ma nella strada laterale, inizialmente era solo una vasca a tre bocche alimentata dall'acqua vergine che l'acquedotto fatto costruire da Agrippa portava a Roma lungo la via Collatina. L'acquedotto fu fatto restaurare una prima volta da papa Adriano I nel 780 d.C. e fu probabilmente lui a far costruire la prima fonte; l' acqua non era a disposizione dei privati ed il suo accesso era protetto da una cancellata oltre alla presenza continua di marescialli. I cosiddetti "acquaroli" sotto il controllo delle guardie venivano a riempire i barili per poi poter vendere l'acqua a domicilio. Vicino alla fontana vi era anche una torre, la torre di trevi che venne demolita nel 1453. Successivamente all'acquedotto principale ne vennero aggiunti altri che incanalavano l'acqua da altre sorgenti di minore qualità e quindi Pio V nel 1562 si pone di nuovo il problema di ricollegare l'acquedotto alla sorgente originaria. Con Urbano VIII ci si propone di dare un aspetto più monumentale alla fontana, del progetto fu incaricato Bernini. Per la risistemazione della fontana si pensò di utilizzare i marmi della tomba di Cecilia Metella sull'Appia ma il Comune intervenne per impedirne la demolizione dopo che il Papa aveva già dato il consenso. Il Bernini mise comunque mano al progetto ed il Papa aumentò la tassa sul vino per poter reperire i fondi per la costruzione della fontana, però dopo varie proteste popolari e carenza di fondi il progetto fu accantonato e per molti anni nei pressi della fonte rimasero abbandonate pietre e travertini che dovevano servire per il progetto di Bernini. Fu con Papa Clemente XII che la fontana trovò la sua sistemazione definitiva.

Passeggiata archeologica 1

Mon, 11 Feb 2008 15:58:52 +0100

Αρχαιολογικός περίπατος στην αρχαία συνοικία TREVI

Τα σύνορα της συνοικίας αρχίζουν από την piazza Venezia, και ξετυλίγονται μέσω των οδών via del Corso, via delle Muratte, via S. Maria in Via, piazza S. Claudio, piazza S. Silvestro, via del Pozzetto, via del Bufalo, largo del Nazareno, via del Nazareno, via del Tritone, largo del Tritone, piazza Barberini, via di S. Basilio, via L. Bissolati, via S. Nicola da Tolentino, via di S.Susanna, largo di S. Susanna, via XX Settembre, via del Quirinale, via XXIV Maggio, largo Magnanapoli, via IV Novembre, via Magnanapoli, piazza Madonna di Loreto και επιστροφή ξανά στην piazza Venezia.

Ξεκινώντας την περιήγηση μας από την piazza Venezia, μπαίνουμε στην συνοικία μέσω της via del Corso στην αναζήτηση του αρχαίου κόσμου. Στρέφωντας το βλεμμα μας, παρατηρούμε το τεράστιο μνημείο του Altare della Patria (“βωμός της πατρίδας”). Πριν απο την εποχή του αυτοκράτορα Τραιανού, σε αυτό το σημείο υπήρχε μόνο ένας ψηλός λόφισκος σαράντα μέτρων, ο οποίος ένωνε το Quirinale με το Καπιτόλιο (Campidoglio).

Κατα την ρωμαϊκή εποχή, η Φλαμίνια Οδός (via Flaminia) ένωνε την Ρώμη με το παραλιακό θέρετρο της πόλης Ρίμινι (Rimini), και ονομαζόταν Via Lata (Η “Ευρύα Οδός”, κατι σαν το σημερινό Broadway). Η οδός πήρε το σημερινό της όνομα από την εποχή που ο ενετός Πάπας Παύλος 2ος (1464-1471) καθόρισε, από την τòτε έδρα του στο Palazzo Venezia, ότι οι ιπποδρομίες της ημέρας του καρναβαλιού θα πραγματοποιούνταν στον συγκεκριμένο δρόμο. Οι αρχαιολόγοι μετά απο δειγματοληπτικές ανασκαφές ανακάλυψαν ότι σε βάθος 3-5 μέτρων από την επιφάνεια του εδάφους, όλη η περιοχή είναι διάσπαρτη από αρχαία ερείπια.

Κοντά στο σημερινό ξενοδοχείο “Plaza” έχουν βρεθεί τεμάχια στηλών από κοκκίνο γρανίτη, οι οποίοι πιθανότατα στήριζαν τον τεράστιο ναό του θεού Ήλιου. Ο ρωμαίος αυτοκράτορας Αυρηλιανός κατα την διαρκεια ενός ταξειδιού του στην Μέση Ανατολή έμεινε τόσο εντυπωσιασμένος από την θέα τών τεράστιων ναών που οι πόλεις Baalbeck και Palmira είχαν αφιερώσει στον θεό Ηλιο, ώστε αποφασισε να ανεγείρει ένα ισάξιο του στην Ρώμη, το 273 μ.χ.

Η εκκλησία του Αγίου Σιλβέστρου (S.Silvestro) η οποία βρίσκεται στην ομόνυμη πλατεία, είναι οικοδομημένη πάνω στα ερείπια του αρχαίου αυτού ναού, ο οποίος αρχικά κάλυπτε όλη την περιοχή που σήμερα καλύπτεται από την piazza San. Claudio,την via Frattina και την via del Corso. Οκτώ στήλες που προέρχονται από τον συγκεκριμένο ναό έχουν επισημανθεί και στην Κωνσταντινούπολη, στη βασιλική της Αγίας Σοφίας. Οι κολόνες μεταφέρθηκαν εκεί από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό, τον 6ο αιώνα μ.χ.

Ανεβαίνοντας προς την via del Nazareno και ακριβώς μπροστά από το κτήριο το οποίο από το 1500 μ.χ. στεγάζει το Κολλέγιο των Σκολόπι (Collegio degli Scolopi), διακρίνουμε τα ογκώδη ερείπια ενός αρχαίου υδραγωγείου που ονομάζεται “Acquedotto Vergine”. Το υδραγωγείο ανεγείρθηκε κατόπιν εντολής του Αγρίππα στα 22 μ.χ., αλλά η σημερινή του όψη οφείλεται στις εργασίες επισκευής και αναστήλωση που υπέστη στα 46 μ.χ. υπό την επίβλεψη του αυτοκράτορα Κλαύδιου (Claudio).

Η οδός που σήμερα ονομάζεται via del Tritone (“οδός των τριτόνων”), στην αρχαία Ρώμη συνέπιπτε με την κοίτη ενός μικρού ποταμιού που ονομαζόταν Acqua Sallustiana και το οποίο υδροδοτούσε τις γύρω περιοχές καθώς έρεε από τους λόφους του Quirinale και του Pincio προς τις πιό πεδινές συνοικίες του Campo Marzio και δημιουργούσε την ελώδη περιοχή του Palus Caprae.

Στην πλατεία Μπαρμπερίνι (Piazza Barberini) δεν μπορούμε να μην θαυμάσουμε την περίφημη fontana του αρχιτέκτονα Μπερνίνι (Bernini), αριστούργημα του 1600 μ.χ. Οι γεώλογοι ανακάλυψαν ότι η “φοντάνα” έχει χτιστεί υπερυψωμένη 11,75 μέτρα πάνω από το καθεαυτό έδαφος. Αυτο συνέβη γιατι σε εκείνο το σημείο η πετρώδης πλαγιά του λόφου του Quirinale παρουσίαζε μια κάθετη ανύψωση περίπου 25 μέτρων, στην διεύθυνση της σημερινής οδού “via delle Quattro Fontane”. Λίγο πιό πάνω, στο ύψος της εισόδου του “Palazzo Barberini”, μπορούσε κανείς να θαυμάσει τα αρχαία τείχη που περιτριγύριζαν την πόλη, ενώ σήμερα μπορεί κανείς να θαυμάσει τμήματα τους στην αυλή του “Palazzo del Quirinale”.Περνώντας τα αρχαία τείχη, η ανάβαση πρός τον λόφο του Quirinale ήταν λιγότερο απότομη, καθώς η κλίση παρουσίαζε μια μείωση της τάξεως του 3%. Φτάνοντας στο ανώτερο σημείο τού λόφου βρισκόμασται σε ύψος 57 μέτρων, εκεί όπου σήμερα διασταυρώνονται η Via delle Quattro Fontane με την Via del Quirinale. Από το συγκεκριμένο αυτό σημείο όπου συμπίπτουν το αρχαίο με το νεότερο ρυμοτομικό επίπεδο, αρχίζει με τη σειρά της η κατήφορική πλαγιά του λόφου. Στην via Nazionale ακριβώς κάτω από το “palazzo Tenerani”αρχαιολογικές ανασκαφές ανακάλυψαν μια αρχαία οδό 17 μέτρα κάτω από το σύγχρονο ρυμοτομικό επίπεδο!

(Sezione del Quirinale alle Quattro Fontane

da M.Santangelo, Il Quirinale nell'Antichità classica , Fig.1 )

Ακολουθεί "Αρχαιολογική περιήγηση", του Domenico Augenti, μέρος 2^ο